top

banner 02

Το χωριό Βασιλόπουλο Ξηρομέρου υπάγεται στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας, ανήκει στο Δήμο Αστακού και στην Επαρχία Βονίτσης και Ξηρομέρου. Ανήκει Διοικητικά στην Δημοτική περιφέρεια Αστακού και με τον "Καλλικράτη" ανήκει στον Δήμο Ξηρομέρου. Βρίσκεται χτισμένο στους πρόποδες του βουνού "ΒΕΛΟΥΤΣΑ" της μεγάλης οροσειράς των Ακαρνανικών βουνών και στην κορυφή της ωραίας κοιλάδας, της κωμοπόλεως Αστακού - Καραϊσκάκη - Βασιλοπούλου.

varsanas 02Από το σημερινό χωριό Βασιλόπουλο, διέρχεται και η δημοσία ασφαλτοστρωμένη οδός, που ξεκινάει από την παραλιακή κωμόπολη του Ιονίου Πελάγους τον ΑΣΤΑΚΟ ενώνει κανονικά όλα τα κεφαλοχώρια της Περιφερείας Ξηρομέρου (Αστακός - Καραϊσκάκη - Βασιλόπουλο - Χρυσοβίτσα - Μαχαιρά - Μπαμπίνη - Φυτείες) και καταλήγει δια της μεγάλης Εθνικής οδού Ιωαννίνων - Αγρινίου στην πόλη του Αγρινίου. Είναι χτισμένο κατά μήκος της επαρχιακής οδού Αστακού- Αγρινίου. Απέχει 5 χλμ από τον Αστακό, 50 χλμ από το Μεσολόγγι και 40 χλμ από το Αγρίνιο.

Η εδαφική του περιφέρεια είναι μεγάλη. Ξεκινά από την θέση Κεφαλόβρυσο (όρια Λεσινίου) φτάνει στο χωριό και τελειώνει στην παραλιακή ζώνη Αστακού- Μύτικα (θέση Βελά). Ως εδαφική περιφέρεια γειτονεύει με την Χρυσοβίτσα-Μαχαιρά-Βλυζανά-Αρχοντοχώρι- Καραϊσκάκη-Αστακός. Με την τελευταία απογραφή ο μόνιμος πληθυσμός ανέρχεται στους 465 κατοίκους και συνολικά ο πληθυσμός είναι περίπου 1100. Εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους είναι οι 945 κάτοικοι. Έχει υψόμετεο 63 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.

streetΤο σημερινό χωριό ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟ είναι νεόχτιστο, από το έτος 1965, απέχει δε από το παλιό χωριό ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟ (σήμερα ερειπωμένο πιά), περί το ένα (1) χιλιόμετρο . Το παλιό χωριό ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟ είχε υποστεί πολύ σοβαρές ζημιές από τον καταστρεπτικό σεισμό (του έτους 1953) και κρίθηκε από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, ακατάλληλο και επικίνδυνο πλέον για κατοίκηση.

Αποφασίστηκε από τότε (το έτος 1953) , ύστερα από τις σχετικές μελέτες των κρατικών υπηρεσιών και την εδαφολογική εξέτασή του η μεταφορά του και η ανοικοδόμησή του στην τοποθεσία "ΑΧΙΛΛΕΙΟ" όπου σήμερα βρίσκεται χτισμένο το νέο χωριό ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟ , κατά μήκος της δημοσίας οδού Αστακού - Αγρινίου, με σχέδιο ωραιότατο και καλή ρυμοτόμηση.
Τα νέα σπίτια του χωριού, ολόασπρα και πολύ ωραία σε σχέδιο και σχήματα , είναι χτισμένα με εξαιρετική ασπρόπετρα, (μαρμαρόπετρα) που οι κάτοικοι του χωριού έβγαλαν με σκληρή προσωπική τους εργασία από τον κοντινό βουνό "Πλαγιά" έχουν ωραίες βεράντες, αυλές μεγάλες με άνθη πολυποίκιλα και ευωδιαστά, και ωραία κιγκλιδώματα σιδερένια. Είναι χωριό με υποδειγματικό νοικοκυριό και πρόοδο έκδηλη, χάρη στη μεγάλη εργατικότητα των κατοίκων του, αλλά και στην φιλοπρόοδο, άμιλλά τους με αποτέλεσμα μέσα σε λίγα χρόνια να το μεταβάλλουν σε πολιτισμένη εστία, σε πραγματική όαση.

agios georgiosΣτο κέντρο του χωριού βρίσκεται η ωραιότατη εκκλησία του , στο όνομα του "Αγίου Γεωργίου" προστάτη και πολιούχου του, με πελεκητή μαρμαρόπετρα και σχέδιο πολύ εξαιρετικό , και αρκετό αύλειο χώρο, με θαυμάσιο πλακόστρωτο.- Ημέρες και μήνες αρκετούς , κουράστηκαν υπερβολικά οι φιλοπρόοδοι κάτοικοί του, για την εξόρυξη της ολόλευκης μαρμαρόπετρας, τη μεταφορά της από τα νταμάρια, καθώς και την συλλογή των υπολοίπων απαραιτήτων υλικών, με φροντίδα περισσή και υπέρμετρο ζήλο, δείχνοντας έτσι την υλοποίηση της ευγενικής σύλληψης και ιδέας των Κοινοτικής Ανάπτυξης και προόδου. Όλοι οι διερχόμενοι από το μαγευτικό χωριό μας, θαυμάζουν τον ωραιότατο ναό μας του "Αγίου Γεωργίου", αλλά συγχρόνως διδάσκονται και παραδειγματίζονται από την αδάμαστη θέληση των κατοίκων του χωριού για να κατασκευάσουν ότι ωραιότερο συλλαμβάνει ο ανθρώπινος νους.

Στους ωραίους δρόμους του χωριού με την απαστράπτουσα καθαριότητα τους βλέπει κανείς καθαρά και ξάστερα τις αρετές και τις ικανότητες των κατοίκων του, τη συνειδητή τους πρωτοβουλία, τη δράση και τη συνεργασία τους, τη μεγάλη ενεργοποίηση και αξιοποίηση των δυνατοτήτων τους για την ανύψωση του εκπολιτιστικού επιπέδου του χωριού τους . Στο όμορφο χωριό μας, παρά τη μεταναστατευτική τάση της εποχής μας, είναι πολύ έκδηλη η αξιοποίηση του ανθρωπίνου δυναμικού. Στο χωριό μας καθρεφτίζεται ο άνθρωπος, σαν σκέψη και σαν ενέργεια για το πολιτιστικό ανέβασμα του τόπου του. Γίνεται ολοφάνερο, ότι η θέληση είναι ακατανίκητη. Γίνεται ολοφάνερο ότι οι άνθρωποι του ευαγγελίστηκαν την πρόοδο του και οραματίσθηκαν την προκοπή του, την ανύψωσή του και τον εκπολιτισμό του.

Δίκαια δε η Νομαρχία Αιτωλοακαρνανίας, εβράβευσε με το πρώτο βραβείο της στον τομέα της Κοινοτικής Ανάπτυξης το όμορφο και ταπεινό χωριό μας.

Αθαν. Τραγόμαλος
Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός
τ. Επιθεωρητής Δημοτικής Εκπαίδευσης

Η ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΧΩΡΙΟΥ.
ΠΩΣ ΗΤΑΝ, ΠΡΙΝ ΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥ

-Από τους σεισμούς του 1953, άρχισε η μεταφορά του παλιού χωριού στη σημερινή του τοποθεσία.
-Η τοποθεσία αυτή μέχρι τότε λεγόταν ΠΑΝΑΓΙΑ από το εκκλησάκι που υπάρχει στο βουνό όπως βγαίνουμε από το χωριό με κατεύθυνση το Αγρίνιο, η ΑΧΙΛΛΕΙΟ από τον Αχιλλέα που ήταν ζωγραφισμένος στον τοίχο της λότζας (βεράντας) του αρχοντικού των Καρουσαίων (Καρουσάτα),δίπλα από το καφενείο του Ευαγ Κυριάκου που τώρα δεν λειτουργεί, η ΑΧΑΝΙ από το μέγαρο του Χρήστου Τζοβόλα, το χάνι, με το κάρο και το άλογο,. που χρησίμευε και για τις διανυκτερεύσεις τον διαβατών όταν τους έπιανε η νύχτα στο δρόμο. Είχε μπακάλικο και καφενείο.
-Μεγάλο μέρος της έκτασης του σημερινού χωριού κατείχε ο Θόδωρος Μπούρας, ο οποίος πούλησε αρκετά οικόπεδα που αγόρασαν διάφοροι χωριανοί μας και χάρισε στην Εκκλησία αυτό το οικόπεδο που είναι σήμερα η Πλατεία.
-Ο Θόδωρος Μπούρας είχε ελαιοτριβείο στη θέση που είχε αργότερα το καφεψητοπωλείο του ο Γιώργος Τζοβόλας.
-Ο Θόδωρος Μπούρας έφτιαξε αργότερα άλλο σπίτι στον Αστακό και το ελαιοτριβείο το αγόρασε ο Δημ.Κακκαβάς (Τσώνιας), ο οποίος αργότερα το μετεστέγασε δίπλα από το καφενείο του Ευαγ.Κυριάκου, μπροστά στο ρέμα που υπήρχε και ένα πηγάδι.

-Άλλα σπίτια που υπήρχαν στη περιοχή, τότε, ήταν του Βασίλη κρίθυμου, Φίλιππα πετρινικολού, Φούντα Παπαζώη, Ιωαν.Τζοβόλα(το παλιό), της Μποτίλως (αργότερα Παν.Δελή), του Στέλιου Παύλου (Κάκια, καφενείο),της Λάμπρως Παπασπύρου(αργότερα Ντίνου Κυριάκου), το σπίτι του Σωκρ.Μπολίκα ( το μικρό σπιτάκι του Λ.Περονοκολού, σήμερα).
-Από τα πρώτα σπίτια που χτίστηκαν,ήταν του Ευστ.Τσόμπου, Μαρίας Σαμαντά (το παλιό), Στρατομήτρου (το παλιό) και στη συνέχεια άρχισε ο μεγάλος επικοισμός.

-Καφενεία που λειτούργησαν μετέπειτα: Ηλία Χολή, Ανδρέα Παύλου, Παντελή Παπασπύρου, Ιωάννη Νάκου, Θωμά Νάκου, Ιωάννη Στρατομήτρου, Ευάγγελου κυριάκου(σταθαρέλου), Ιωάννη Μακρή.
Από την περιοχή αυτή πέρναγε και συνεχίζει να περνά, ο δρόμος από Αστακό για Αγρίνιο.